Polecamy: Pflege aus Polen

Pierwotnie istniała tylko jedna Veda i to nie w formie pisanej, gdyż ludzie byli tak inteligentni i mieli tak dobrą pamięć, że rozumieli wszystko po jednorazowym wysłuchaniu mistrza duchowego. Umieli od razu uchwycić sens tego, o czym słuchali. Zaledwie pięć tysięcy lat temu, z myślą o ludziach obecnego wieku, Kali-yugi, Vyàsadeva spisał Vedy. Vyàsadeva wiedział, że ludzie ci będą żyć krótko, będą mieć słabą pamięć i niewielką inteligencję. Dlatego postanowił przedstawić Vedy w formie pi-sanej. Wtedy także podzielił jedną Vede na cztery: Rg, Sama, Atharva i Yajur, a następnie powierzył każdą z nich jednemu ze swych uczniów. Potem pomyślał o mniej inteligentnych członkach społeczeństwa — stri, śudra i dvija-bandhu. Dvija-bandhu to ludzie dobrze urodzeni, ale pozbawieni kwalifikacji, jakich wymaga się od członków wyższych warstw społecznych. Potomka bramińskiego rodu, który nie ma cech bramińskich, okre¬śla się mianem dvija-bandhu. Dla takich osób Vyàsadeva ułożył Mahabharatę (historię Indii) oraz osiemnaście Purdn. Wszystkie te dzieła — Puràny, Mahabharatę, cztery Vedy oraz Upanisady — wedyjskiej; je z kolei objaśnia sam autor w Śrimad-Bhdgavatam. Na koniec prosimy wszystkich, których rzeczywiście interesuje wiedza wedyjska, by spróbowali zgłębić ją czytając Srlmad-Bhd-gavatam oraz Bhagavad-gitę.